رنج بیماری و جیب خالی 

 

چه دردی است ناداری و بیماری. وقتی تن رنجورت میزبان درد می شود وچه سخت است اگر حساب های بانکی ات خالی باشد و در جیبت پولی نباشد.
چه دردناک است وقتی درد بی خبر می آید و خبر از قیمت دوا و درمان نداری وچه سخت است وقتی عزیزانت برای نجات لحظه های دردناکت در به در به دنبال داروهایت می گردند و هرچه بیشتر می گردند کمتر می یابند.
هیچ وقت فکرش را هم نمی کردی یک روز ناچار شوی حقوق یک ماهت را بابت خرید یک آمپول پرداخت کنی و برای آمپول بعدی لنگ بمانی.  

 


وقتی از راهرو های طویل و پر پیچ و خم بخش بیماران خاص یکی از یبمارستانهای تهران عبور می کنی ،به هر اطاق که سرک می کشی بیماری را با روپوش آبی رنگ دراز کشیده بر تخت ،با تنی رنجور می بینی که امید رهایی از درد را از یاد برده است. پنجره هایی که رو به یک دیوار دیگر باز می شود آبی آسمان را از نگاه بیماران دزدیده اند. اینجا انتظار، لحظه به لحظه معنا پیدا می کند. انتظار رهایی، رهایی از غم و بیماری. رهایی از هزینه های سنگین بیمارستان و دارو.
چه دردی است ناداری و بیماری. وقتی تن رنجورت میزبان درد می شود وچه سخت است اگر حساب های بانکی ات خالی باشد و در جیبت پولی نباشد.
چه دردناک است وقتی درد بی خبر می آید و خبر از قیمت دوا و درمان نداری وچه سخت است وقتی عزیزانت برای نجات لحظه های دردناکت در به در به دنبال داروهایت می گردند و هرچه بیشتر می گردند کمتر می یابند.
هیچ وقت فکرش را هم نمی کردی یک روز ناچار شوی حقوق یک ماهت را بابت خرید یک آمپول پرداخت کنی و برای آمپول بعدی لنگ بمانی.

اگر چه بیماران خاص همواره از مشکلات متعدد بیماری خود رنج می برند، اما مسئله ای که فشار بیماری بر آن ها را بیش از هر چیز دیگری تشدید می کند، تامین داروهای ضروری ویژه آنان، با هزینه های سنگین است.

داروی بیماران خاص از جمله بیماران هموفیلی و سرطانی و تالاسمی و ایدزی در حالی که یارانه زیادی از دولت در یافت می کنند اما باز هم قیمت تمام شده آن برای بیماران تحت پوشش بیمه زیاد تمام می شود . اگر هم بیمار تحت هر شرایطی زیر پوشش بیمه نباشد و یا مانند برخی از بیماران HIV تمایلی به شناساندن خود و دریافت خدمات نباشند به علت سرسام آور بودن هزینه واقعی داروهایشان به ناچار مجبور به وداع از زندگی هستند.

به عنوان مثال فرد مبتلا به سرطان خون مجبور است برای ادامه حیات روزی دو مرتبه آمپول تزریق کند .قیمت این آمپول با دفترچه 65 هزار تومان است و فرد بیمار باید روزی 150 هزار تومان بابت دو عدد آمپول بپردازد.ویا رویهمرفته هزینه درمان یک بیمارHIV باتوجه به آزمایشاتی که انجام می دهد به اضافه هزینه داروها بیش ازیک میلیون تومان در هر ماه است.فاکتور ۷ نیزاز جمله فراورده‌های خونی بسیار گران‌قیمت است و مبلغ ۸/۴ میلی‌گرم این دارو بالغ بر ۴‌میلیون تومان است.

در این میان، دولت هر ساله با اختصاص مبلغی به عنوان یارانه دارو، سعی در حمایت از بیماران خاص با تامین و تهیه داروهای آنان به وسیله وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت رفاه می کند. به گفته مدیر عامل سارمان بیمه خدمات درمانی هم اکنون حدود 160 میلیارد تومان یارانه به بیماران خاص پرداخت می شود و اگر یارانه داروهای سرطانی را نیز در زمره یارانه بیماران خاص محاسبه کنیم، این رقم به 212 میلیارد تومان می رسد.
وى تصریح کرد: ۳ میلیون تومان هزینه یک داروى بیماران خاص است که ۲ میلیون و ۹۸۰ هزار تومان آن در قالب یارانه از سوى وزارت رفاه تهیه مى شود

این در حالی است که به گفته مدیرعامل کانون هموفیلی ایران متأسفانه مسئولان در کشور ما قیمت دارو را جمع می‌زنند و اگر میزان آن بیشتر از یک حد مشخص شود دیگر دارو را به بیمار نمی‌رسانند.

قویدل این حد قیمتی را 3 میلیون تومان ذکر کرد و گفت:همین امر منجر به فوت دو نفر از بیماران هموفیلی که با دستور پزشک معالج احتیاج به فاکتور 7 داشتند اما به دلیل زیاد بودن قیمت کل دارو هایشان به آنها داده نشد در بیمارستان امام شد.

مدیرعامل کانون هموفیلی ایران تصریح می‌کند: بیماران خاص بدون حمایت، حیاتشان به خطر می‌افتد، پس حتما این نوع حمایت دولت در مورد این بیماران خدشه‌دار بوده است؛ چون نباید قیمت دارو را در نظر گرفت بلکه باید اصولی مصرف کردن آن مورد توجه قرار گیرد، در غیراین صورت هیچ کس حق ندارد برای بیماران حد دارو تعریف کند.

وی علت این کار را جلوگیری از دلال بازی در این گونه دارو ها دانست و خاطر نشان کرد:اما به طور قطع این راهکار مناسبی برای جلوگیری از فعالیت دلالان نیست ،زیرا امکان دارد تحت هر شرایطی بیمار احتیاج به دوز بالاتری از دارو داشته باشد و به طبع قیمت آن هم افزایش می یابد و با این سیاست دولت جان بیمار به خطر می افتد.

متاسفانه داروهای بیماران خاص به رغم تمام حمایت های دولتی به سختی گیر می آیند و کمبود آنها مشکل همیشگی بیماران است. حالا صحبت از دارویی است که بعد از طی مراحل اداری پر پیچ و خم به جای اینکه به دست بیمار نیازمند برسد سر از انبار دلالانی در می آورد که سلامت را معامله می کنند. مشتریان هم آنهایی هستند که با استفاده از یارانه های دولتی ایران گران ترین و نایاب ترین داروها را به قیمت ارزان به دست می آورند.

مدیر عامل شرکت سرمایه گذاری دارویی تامین که وارد کننده دارو من جمله داروی بیماران خاص است در همین زمینه گفت: در بحث فروش داروهای گرانقیمت و خاص توسط بیماران دو نکته مطرح است؛ اول اینکه برخی از افراد با سندسازی، خود را به جای بیماران خاص جا می زنند و با مراجعه به برخی پزشکان داروهای خاص را دریافت می کنند. از سوی دیگر برخی افراد که بیمار واقعی هستند، با چندین بار مراجعه در هفته چندین نوبت دارو را دریافت می کنند که این مساله نشان از بی توجهی برخی پزشکان به سوابق پزشکی و رجوع به پرونده پزشکی بیماران دارد.

محمد زاده گفت: کمبود داروهای بیماران خــاص تـحــت پــوشــش سـازمـان هـای بـیـمـه گر نشأت گرفته از مدیریت ضعیف سازمانهای بیمه و افزایش قاچاق ایــــن داروهـــا بـــه ســـایـــر کشورهاست .

وی در ارتباط با مشکلات بیماران خاص تحت پوشش سازمان های بیمه گر برای تهیه دارو گفت :فقط 23 قلم داروی بیماران خاص تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی است که باید گفت این داروها جزء داروهای گران قیمت محسوب می شود . در برخی مواقع داروی بیماران خاص بسیار کمیاب می شود و بیماران برای دریافت این دارو با مشکل مواجه می شوند که این امر را باید در ضعف مدیریت جستجو کرد .

قیمت پایین داروهای بیماران خاص در ایران باعث شده تا سالیانه درصد بالایی از داروهای این بیماران به کشورهای همسایه قاچاق شود ویا به دست دلالان دارو برسد. این در حالی است که با مشکل کمبود توزیع این داروها در کشور مواجه هستیم و اگر مسوولین دست اندر کار این برنامه راهکار موثری را برای برون رفت از این وضعیت نابسامان دارویی بیماران خاص اتخاذ نکنند بیماران خاص مجبور می شوند علاوه بر تحمل درد جانفرسای بیماریشان ،درد هزینه درمان و به طبع غم نان را هم به دوش بکشند.

+ نوشته شده در سه‌شنبه 28 مهر‌ماه سال 1388ساعت 10:23 ق.ظ توسط الهه قهرمانی نظرات (3)